رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • یکشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۶
  • الأحد ۰ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 19 November

بایگانی‌ها نشریات صنعت آب | ویکی پی جی | پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات

فصلنامه تحقيقات منابع آب ايران

فصلنامه تحقيقات منابع آب ايران (Iran-Water Resources Research) دارای رتبه علمی – پژوهشی است که از سال 84 منتشر می شود. هدف اصلی از انتشار این ...


فصلنامه صنعت پمپ

فصلنامه صنعت پمپ شامل مقالات فنی، صنعتی و علمی و آموزشی بوده و محتوای مقالات مندرج به طریقی با طراحی، تولید و یا كاربرد پمپ ...


فصلنامه انسان و محيط زيست

فصلنامه انسان و محيط زيست ، نشریه علمی انجمن متخصصان محیط زیست ایران و واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی است. هدف از انتشار ...

دو ماهنامه آب و فاضلاب

دو ماهنامه علمی-پژوهشی آب و فاضلاب توسط شرکت مهندسین مشاور طرح و تحقیقات آّب و فاضلاب منتشر می شود. این نشریه از سال 1368 شروع ...

دو فصلنامه صنعت پمپ

دو فصلنامه صنعت پمپ توسط شرکت مهندسی نورهان تدبیر طوس منتشر می شود. این نشریه همه آنچه که در صنعت پمپ وجود دارد را بازگو ...

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی

یادداشت ویژه

حکمرانی شبکه ای

زلزله کرمانشاه آینه ای بود در برابر حکمرانی امروز کشور ما برای اینکه اعتماد شهروندان را به مدیریت و کارامدی خود ببیند و آن را در ترازوی روی آوردن و اعتماد کردن شهروندان به سازمان های مردم نهاد و چهره های شناخته شده بگذارد و تغییر آن را نسبت به گذشته بسنجد. زلزله کرمانشاه فصل جدیدی از حکمرانی را در کشور کلید زد. مراد از این نوشتار به نقد کشیدن عملکرد سازمان های حاکمیتی نیست. اما آنچه در عمل اتفاق افتاد این بود که محوریت و کارآمدی سازمانها و نهادهای امدادی و مدیریتی بحران، کاملاٌ با جوشش های مردمی به چالش کشیده شد. حتی سازمانهای سنتی مردمی، مانند مساجد، هیأتها و خیریه ها، که تا پیش از این وجهه غالب کمک های مردمی بودند، در برابر پویش های مدرن بر پایه شبکه های اجتماعی نمود کمرنگ تری یافتند. همیابی، همگرایی و همیاری شهروندان با زیرساخت فضای مجازی و شبکه های اجتماعی، در عین حال سازمان نیافتگی، هم توانست سرعت و اندازه کمک ها را بیشتر کند و هم برای کمک های دولتی سرعت ساز شود. آنچه که این دوگانه را پررنگ تر از گذشته هم کرد بی اعتمادی مردم، چه آسیب دیدگان و چه کمک رسانان، به صحت و سرعت عمل نهادهایی بود که عرفاٌ در شرایط بحران و بروز بلایای طبیعی صحنه گردان و میدان دار هستند. این بی اعتمادی بخشی ریشه در اخبار و اطلاعات گوناگونی، اعم از درست و نادرست، که در چند سال گذشته از فساد، سوء مدیریت، عدم شفافیت، قانون گریزی، قول های بدون عمل و مانند اینها منتشر شده دارد و بخش دیگری به واسطه افزایش کنشگری و اعتماد به نفس شهروندان است که برای خود حق و قدرت بازیگری بیشتری از گذشته قایل هستند. موضوع پیشی گرفتن بخش خصوصی و جامعه مدنی از دولت ها روندی است که در سالهای گذشته بیشتر و بیشتر نمود یافته است. اما به یاری اینترنت و شبکه های اجتماعی این روند در حال سرعت گرفتن است و به ویژه در کشورهایی که از حکمرانی خوب کم بهره اند این روند شتاب بیشتری یافته و دیوار بی اعتمادی را بلند تر کرده است. به بیان دیگر نقش شهروندان از «مشارکت مدنی» به «مدیریت مدنی» در حال گذار است. شهروند جامعه اطلاعاتی دیگر سطح کنشگری خود را در حد رای دادن و اطاعت از قانون نمی داند بلکه به دنبال حضور یافتن در فرآیند تصمیم گیری و بازیگری در صحنه اجتماعی است. نظام «حکمرانی متمرکز و سلسله مراتبی» که شهروند را در کفه هرم جامعه تصویر کرده است دیگر نه مطلوب شهروندان است و نه متبوع آنان. ساختارهای پیشرو حکمرانی در دنیا علاوه بر واگذاری تصدی گریهای خود، که تحت عنوان خصوصی سازی از اواخر دهه هفتاد میلادی آغاز شد، امروز به دنبال واگذاری یا به مشارکت گیری مردم در سیاستگذاری و برون سپاری وظایف حاکمیتی هستند و در واقع تعریف وظائف حاکمیتی بطور مرتب در حال دگرگونی و کوچک سازی است. الگویی که به تدریج در جهان جای خود را بیشتر باز خواهد کرد، الگوی «حکمرانی شبکه ای» است. در این الگو حاکمیت در کارآمد ترین و ...

یادداشت های خصوصی