رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶
  • الإثنين ۲ صفر ۱۴۳۹
  • 2017 Monday 23 October

  • شنبه 24 تیر 1396 - 16:01
  • کد خبر : 28705
  • مصاحبه
  • چاپ خبر : مدیر عامل شرکت زیتکو: غرفه تولیدکنندگان هر سال کوچکتر می‌شود
صنعت
مصاحبه اختصاصی ویکی پی جی با مهندس مصطفی نوروزی؛

مدیر عامل شرکت زیتکو: غرفه تولیدکنندگان هر سال کوچکتر می‌شود

صنعت تاسیسات کشور این روزها مسیر حرکت خود را به سختی طی می کند و رکود صنعت ساختمان باعث شده است که شرکت های تاسیساتی کشورمان بازار فروش ضعیفی داشته باشند.

صنعت تاسیسات کشور این روزها مسیر حرکت خود را به سختی طی می کند و رکود صنعت ساختمان باعث شده است که شرکت های تاسیساتی کشورمان بازار فروش ضعیفی داشته باشند.

این شرکت ها به دنبال راهکارهایی هستند که بتوانند در شرایط رکود، دوام خود را حفظ کنند، راهکارهایی که گاه با ابتکارهای بسیاری همراه است. شرایط سخت شرکت هایمان را به انجام کارهای سخت واداشته است و بی انصافی است اگر بگوییم که شرکت هایمان از عهده کارهای سخت برنیامده اند.

 

صنعت تاسیسات کشور این روزها پر است از ایده و نوآوری و ابتکار، پر است از کیفیت و مرغوبیت و تضمین، پر است از راهکارهای نو برای گذر از دوران سختی که به سراغش آمده.

ولی کار خوب آن است که مردم اعتراف کنند.

نمایشگاه های کشور فرصت خوبی برای شرکت های صنعتی مان هستند  تا ایده ، نوآوری و ابتکار هایشان را نشان دهند . کیفیت و مرغوبیت و ضمانت هایشان را ثابت کنند و توانمندی هایشان را به رخ بکشند.

این بار در بیستمین نمایشگاه بین المللی ساختمان ، صنایع سرمایشی و گرمایشی مشهد، فرصتی برای شرکت های صنعتی، تاسیساتی و ساختمانی کشورمان فراهم شده بود که خود را ثابت کنند و جدیدترین دستاوردها و توانمندی هایشان را به همگان نشان دهند.

این توانمندی ها در دوران سخت به دست آمده اند ، به همین دلیل است که تاسیساتی های‌مان بیشتر از توانمندی های قابل عرضه، حرف های برای گفتن داشتند. حرف های شنیدنی ای که پر از ناراحتی و حسرت بود.

برای شنیدن حرف های فعالان صنعت تاسیسات، به سراغشان رفتیم و پای حرف هایشان نشستیم.

مصاحبه ای انجام دادیم با آقای مهندس مصطفی نوروزی مدیر عامل گروه تاسیساتی زیتکو که تولید کننده سیستم های سرمایشی و گرمایشی و مدیریت مصرف انرژی است و سیستم های ایر واشر، گرماتاب یا هیتر های گرمایشی سالنی و سیستم های مدیریت مصرف انرژی را تولید می کند که در بستر وایفای و کنترل‌های از راه دور کار می کنند.

 

صحبت هایمان را با این سوال شروع کنیم که، وضع بازارتان چطور است؟

اصلا خوب نیست!

با توجه به رکودی که تقریبا نزدیک ۵ سال در صنعت ساختمان هست سال به سال وضعیت بدتر می شود . در نمایشگاه امسال می بینید که سالن ها اصلا پر نشده اند و شرکت کنندگان هم اکثرا دفاتر تجاری هستند تا تولید کننده.

بنده در این ۶ سالی که در نمایشگاه ها شرکت می کنم، دیدم که سال به سال غرفه های تولید کننده کوچک تر شده و غرفه های وارد کننده بزرگتر !

با این وضعیت می توان گفت تقریبا چیزی از تولید نمانده است.

 

شما به عنوان یک کارشناس تاسیساتی که سالها در این صنعت فعال بودید، دلیل این اتفاق را در چه می بینید؟

قاچاق!

اولین دلیل آن قاچاق است. از سال ۸۶ قاچاق در مملکت ما باب شده است و در واقع از آن سال ما به قاچاقچی سوبسید داده ایم و

ثابت نگه داشتن قیمت دلار و با جهش به یک باره آن کمر تولید کنندگان را شکستیم. ما با عدم کنترل مناسب قیمت دلار به قاچاقچی سوبسید دادیم و راه را برای‌شان هموار کردیم.

ما راه را برای قاچاق در کشور هموار کرده ایم.

 

لطفا در این باره بیشتر توضیح دهید.

بنده تولید کنندگان بسیاری را می شناسم که خود به وارد کننده تبدیل شده اند .

وقتی می شود با کارگر کمتر و با دردسر کمتر و با مشغله کمتر ، سودی بیشتر از سود تولید کننده را بدست آورد، دیگر دلیلی ندارد که دردسر های تولید را به جان خرید.

من خودم در آن سال‌ها ۸۶ کارگر بیمه ای داشتم در حالی که این روزها آن تعداد به کمتر از نصف تقلیل پیدا کرده است. البته ما توانستیم دوام خود را با راهکارهایی حفظ کنیم، ولی تولید کننده های بسیاری بودند که ترجیح دادند تعطیل کنند.

اگر در این نمایشگاه حرکت کنید می بینید که شاید نزدیک به ۹۰ درصد شرکت هایی که شرکت کرده اند وارد کننده اند. این شرکت ها چگونه وارد کرده اند، مگر یک وارد کننده با تعرفه گمرک ۴۰ درصد و ۳۰ درصد معمول ، می تواند با تولید کننده رقابت کند؟

من به عنوان تولید کننده ۱۲ تا ۱۴ درصد مالیات تکلیفی دارم، ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده می دهم، یعنی چیزی حدود ۲۲ درصد هزینه هایه تولیدم از قاچاقچی بیشتر است .

یعنی اگر کف تعرفه واردات ۲۲ درصد باشد ، در آن صورت هزینه های یک قاچاقی برابر با من تولید کننده است و من می توانم با آن رقابت کنم. ولی قاچاقچی خیلی راحت انواع اقلام خانگی و مصرفی را وارد می کند.

 

این قاچاق یک قاچاق رسمی است  فکرمی کنید چیلر های چند تنی با کولبر به این مملکت وارد شده است! قطعا با کانتینر وارد شده اند.

قطعا ما قاچاقچی رسمی داریم.

در دولت قبلی که به قاچاقچی بها می دادند چون می خواست تحریم را دور بزند، دولت فعلی نیز کار محکم و قوی ای برای مبارزه با قاچاق نکرده است.

بنده به خاطر دارم قبل از دولت نهم ، اگر یک تلویزیون بدون فاکتور ، در خیابان سعدی در دست شما بود، شما را بازداشت می کردند. آن زمان جرات نمی کردند حتی یک تلویزیون بدون فاکتور را در دست بگیرند، ولی حال می بینید که یک وانت پر از وسایل را در همان خیابان تخلیه می کنند و حتی کسی به آنها نمی گوید که این کالاها را از کجا آورده اید؟

 

به نظر شما چه روندی در سالیان اخیر برای مدیریت این وضعیت طی شده است؟

از نظر ثبات و برنامه ریزی ، وضعیت خیلی بهتر شده است . یعنی حد اقل آن این است که اگر تعداد کارگر های من به ۳۰ نفر رسیده است، در سالهای اخیر دیگر از این مقدار کمتر نشده و به ۲۸ نفر نرسیده است

ولی هنوز خیلی راه باقی است که من تولید کننده که توانم از دست رفته است، وضعیتم به سالهای ۸۱ و ۸۲ باز گردد.

 

آن سالها چگونه بود؟

آن سالها بهترین سالهای تولید بود .

من هیچ وقت فراموش نمی کنم …

به خاطر دارم آن روزها که برای گرفتن زمین شهرک های صنعتی اقدام کرده بودم و به وزارت صنایع مراجعه کرده بودم، می دیدیم که حتی جا برای سوزن انداختن نیست. ملت شور و شوق خاصی برای تولید داشتند ولی الان به وزارت صنایع بروید می بینید کسی برای مجوز گرفتن حتی اقدام نمی کند.

 

الان وضعیت چگونه شده است؟

وقتی من با چند میلیارد سرمایه خیلی راحت می توانم در بانک سرمایه گذاری کنم و ۲۶ درصد سود بگیرم، چه دلیلی دارد که سرمایه خودم را در بخش تولید سرمایه گذاری کنم و سالی ۲۰ الی ۲۵ درصد ضرر کنم.

البته سرمایه گذاری بانکی قسمت حلال آن است و اگر بخواهم وارد کار قاچاق شوم ، ۵۰ یا ۱۰۰ و حتی ۱۵۰ درصد هم سود دارد. با این وضعیت چرا خودم را درگیر کار تولید بکنم. اینها افکاری است که در ذهن سرمایه گذاران است.

تا زمانی که دلار به قیمت واقعی نرسیده است تا زمانی که وارد کننده سوبسیت دلار ارزان را بگیرد و تولید کننده درگیر مسائل تامین اجتماعی و مالیات و .. باشد وضعیت به این صورت خواهد بود.

 

چه مسائلی؟

مهندس نوروزی در جواب این سوال لبخند می زند و با خنده می گوید…

برادر بنده نیز تولید کننده است و ۵۰ کارگر دارد. برادرم هفته پیش با من تماس گرفته بود و می گفت که برایش سند ببرم تا از بازداشتگاه آزاد شود .

از او پرسیدم که چرا بازداشت شده ای و در جواب گفت: از اداره کار آمده اند و می گویند شما کارگرهایتان را آزمایش دوره ای نفرستاده اید و به همین دلیل شما باید بازداشت شوید.

خب این پاداش  کسی است که ۵۰ کارگر دارد؟

اگر برادر من همین سرمایه را در کار واردات قاچاق به کار می برد مسلما هیچ کسی همچین مشکلاتی برایش درست نمی کرد و کسی کاری به کارش نداشت و حتی احترامش بیشتر بود .

دلیل این که این بلا را سرش آوردند این است که تولید کننده است.

 

به نظر شما روندی که در حال حاضر در کشور طی می شود به کجا می انجامد؟

کارهایی که به منظور رفع مشکلات تولید انجام می شود مفید اند ولی روند آن کند است. مشکل ما این است که خود را با خود مقایسه می کنیم. می گوییم من در این ۲ سال گذشته چه کارهایی را انجام داده ام و در ۵ سال گذشته چه کارهایی دیگری را انجام داده ام در حالی که مقایسه درست این است که بگوییم در این ۵ سال چه کارهایی را انجام داده ایم و دیگران در این ۵ سال چه کارهایی را انجام داده اند؟!

وقتی مقایسه خود با بقیه باشد آن مردانگی است و مقایسه خود با خود معنایی ندارد. قاعده این است که من در ۵ سال فعالیت تجربه کسب کرده ام و در ۵سال بعدی کار درست انجام خواهم داد و به همین دلیل است که مقایسه خود با خود اشتباه است.

ما یک زمانی خود را با ژاپن مقایسه می کردیم، بعد خود را با کره جنوبی مقایسه کردیم، بعد دیدیم به آنها هم نمی رسیم خود را با مالزی مقایسه کردیم ، از آن کشور هم عقب افتادیم و با آفریقای جنوبی مقایسه کردیم  حالا داریم خود را با زلاند نو مقایسه می کنیم.

این نتیجه مقایسه خود با خود است.

وقتی همه تولید کنندگان می گویند که خوب کار کردیم وضعیت این گونه می شود، وقتی من با خود می گویم که دیروز ۱۰ عدد هواساز فروخته ام و امروز ۱۲ عدد پس شرایط خوب است، بله درست است نسبت به دیروز خوب فروش داشته ام ولی رقیب من دیروز ۱۰ عدد هواساز فروخته است و امروز ۱۰۰ عدد!

پس مقایسه خود با خود اصلا کار خوبی نیست و ما باید خودمان را با دیگران مقایسه کنیم.

دیروز مقاله ای را می خواندم که در آن نوشته بود روند صدور مجوز برای شروع کار در کره جنوبی حداکثر ۴ روز است . یعنی از استارت که می خواهید شرکتی را شروع کنید تا زمانی که این شرکت شروع به کار می کند ۴ روز است .

این روند در کشور ما بیش از ۶ ماه است . من در دوره خاتمی به خاطر دارم که اولین مجوز تاسیس ام یک هفته به طول کشید و هیچ وقت فراموش نمی کنم که وقتی برای دومین مجوز تاسیس ام اقدام کردم، صبح ساعت ۸ به اداره مربوطه مراجعه کردم و ساعت ۱۱ مجوز من آماده بود.

یعنی در عرض ۳ ساعت بنده شروع به کار کردم. الان همان جواز تاسیس را بخواهید بگیرید بایستی خیلی بیشتر هزینه کنید و یک شرکت دیگر را بایستی واسطه کنید و هزینه دیگری به عنوان کارپرداز به آن بپردازید تا آن شرکت دوندگی های لازم را انجام دهد و بعد از چند ماه مجوزی را می دهند که زیر آن نوشته شده است. ..

” این جواز بنا به درخواست نامبرده صادر گردیده و هیچ ارزش قانونی ندارد  ”

چند ماه باید دوندگی گنیم آن هم برای کاری که هنوز شروع نکردیم و فقط می خواهیم که شروع کنیم.

 

به عنوان آخرین سوال بفرمایید که چه ای کاش هایی در ذهن شما که یک فعال تاسیساتی هستید وجود دارد؟

ای کاش ما سه سال دلار را ثابت نگه نمی‌داشتیم تا به یک باره به آن جهش بدهیم. کاش آن زمان هم قیمت دلار مثل روال الان با تورم بالا می رفت که همه به وضعیت عادت کنند،

هم تولید کننده عادت می کرد هم مصرف کننده و این بلاها به سر تولید کننده نمی آمد و هم قاچاق زیاد نمی شد.

اولین چیزی که در این کشور به تولید ضربه زد کنترل دلار با پول های باد آورده نفت بود. ای کاش این اتفاق ها نمی افتاد چرا که این اتفاق ها صنعت ما را نابود کرد.

ای کاش مدیران درد تولید کننده را بیشتر درک می کردند. مدیری که مثل من و دیگر تولید کننده هر روز به دنبال جواز تاسیس دویده باشد متوجه خواهد شد که تولید چه مشکلاتی دارد.

ممکن است مدیران خود شرکت خصوصی داشته باشند و بگویند که با درد شرکت های خصوصی آشناییم ولی فرق آن شرکت با دیگر شرکت های خصوصی این است که جواز آن شرکت با یک تلفن تهیه شده و جواز شرکت دیگر با چندین ماه دوندگی.

زمانی درد تولید کننده را خواهند فهمید که مثل من و دیگر تولید کنندگان ۱۰ سال با مشکلات و بدون رانت فعالیت کنند و بعد از آن است که با تک تک مشکلات تولید کننده آشنا خواهند شد و بهترین راهکار را ارائه خواهند داد.

 


درباره ذیتکو بیشتر بدانیم:

صفحه معرفی شرکت ذیتکو در پرتال صنعت تاسیسات ویکی پی جی

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی