رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • یکشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۶
  • الأحد ۱ صفر ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 22 October

صنعت ، چه خدماتی می تواند به آب بکند؟

کشور ما از لحاظ منابع آبی ، کشور فقیری است و از طرفی خشکسالی سالیان اخیر باعث بحرانی تر شدن وضعیت آن شده است .

کشور ما از لحاظ منابع آبی ، کشور فقیری است و از طرفی خشکسالی سالیان اخیر باعث بحرانی تر شدن وضعیت آن شده است .

ما بایستی در حفظ آب این نعمت خدادادی بکوشیم و هر شخص و ارگانی با توجه به تخصص خود بایستی نقش خود را در مقابل آب ایفا کند.

نقش صنعت در این بین بسیار پر رنگ است و صنعتگران پتانسیل زیادی برای حفظ آب دارند و چه بسا تعداد بیشماری از صنعتگران در این راه کوشیده اند که در ادامه با خدماتی که این صنعتگران به آب کرده اند آشنا می شویم.

 

راهکاری از شرکت شالوده آب:

در این مثال نقشی که این شرکت به عنوان یک شرکت صنعتی برای کمک به آب ایفا کرده است را می خوانیم.

در پروژه ای ، شرکت شالوده آب درصدد برآمد که مصرف آب کولینگ تاور پتروشیمی غدیر را کاهش دهید.

کولینگ تاور برج خنک کننده ای است که سیکل بسته ای دارد. داخل کارخانه ها آب در گردش است و گرما را از تجهیزات می گیرد و این آب در کولینگ تاور دوش می شود. کولینگ تاور ها برج های خنک کننده بزرگی هستند که این آب در آن دوش شده و گرما از آن گرفته می شود، سپس این آب با وارد شدن به حوضچه ها مجددا پمپ شده و داخل خطوط هدایت می شود .

مساله ای که وجود دارد این است که کولینگ تاور ها اکثرا سیمانی هستند  که این امر باعث می شود در این برج ها جلبک ایجاد شود.برای شکل نگرفتن جلبک شرکت های صنعتی از آب ژاول استفاده می کردند.

کلر موجود در آب ژاول جلبک ها را از بین می برد و نهایتا سدیم موجود در آن در آب ته نشین می شود. با گذشت زمان غلظت سدیم در آب افزایش یافته که این امر استفاده کنندگان را وادار به انجام دورریز آب یا اصطلاحا انجام بلودان می نماید که به کاهش ناخالصی آب کمک می کند.

شرکت شالوده آب در پتروشیمی غدیر، یک سیستم را به صورت پایلوت و آزمایشی از سیستم تزریق آب ژاول به سیستم تزریق گاز کلر تبدیل کرد . زمانی که از گاز کلر استفاده کردیم مصرف آب دور ریز و آب بلودان را به شدت کاهش دادیم و با این کار کمک خیلی بزرگی به مصرف آب در این صنعت شد.

این خود باعث صرف جویی چندین هزار متر مکعبی شد که تنها داخل یکی از پروژه ها پیاده سازی شد.

 

راهکاری از شرکت مپنا:

مثال دیگر استفاده از آب شیرین کن هاست. قبل از این که آب شیرین کن ها به صورت غشایی در صنعت ساخته شوند استفاده از آب دریا به منظور شرب هزینه های بالایی داشت و تقریبا چیزی بود که رها شده بود و هیچ وقت به آب دریا به عنوان آبی که بتوان از آن نوشید نگاه نمی کردند

ولی از وقتی که سیستم های آب شیرین کن غشایی آمد و فیلتر های میکرو توسط شرکت های صنعتی از قبیل شرکت مپنا درست شد و امروزه می بینیم که امروزه در کنار سایت های تولید برق سایت های تولید آب هم دایر شده است.

این سیستم ها می توانند آب مورد نیاز شهر ها را تامین کنند و این باعث شده است که یک منبع آبی عظیمی به منابع آب ایران اضافه شود. و این نقشی است که صنعت می تواند بر آب بگذارد.

 

تولید آب شرب با تصفیه فاضلاب به کمک نانو در ایران:

پژوهشگران دانشگاه مازندران با بهره‌گیری از فناوری نانو موفق به ساخت ابرجاذب زیستی جهت حذف آلاینده‌های محلول در آب شدند.

این جاذب نانوکامپوزیتی قدرت جذب بالایی داشته و به کمک یک میدان مغناطیسی قابل جداسازی از محیط جذب و استفاده‌ی مجدد است.

آلودگی آب‌های سطحی و زیرزمینی یکی از نگرانی‌های مهم در سال‌های اخیر بوده است. یون‌های فلزات سنگین نظیر سرب، کادمیوم، کبالت، نیکل، مس و کروم نمونه‌های آشکاری از آلاینده های موجود در آب است که با توسعه‌ی سریع صنعت و افزایش جمعیت در حال افزایش هستند.

این یون‌ها زیست تخریب پذیر نبوده و به راحتی وارد چرخه‌ی غذایی و در نتیجه بدن جانداران می‌شوند.

به این ترتیب آسیب‌های جدی و جبران ناپذیری را به محیط زیست و زندگی انسان‌ها و دیگر جانداران وارد خواهند کرد.

راه‌ حل پیشنهادی این محققان جهت رفع این معضل، استفاده از فوق جاذب نانوکامپوزیتی یک پلیمر زیستی حاوی «تیاکلیکس آرن» است.

تیاکلیکس آرن ترکیبی است که به علت وجود حفره و گروه‌های عاملی هیدروکسی قابلیت ترکیب شوندگی بالایی با کاتیون‌های سنگین دارد.

این نانوکامپوزیت با قیمتی ارزان و بازده بالا قابل تولید است. با استناد به آزمایش‌های صورت گرفته، قابلیت جذب این نانوکامپوزیت نسبت به نمونه‌های مشابه بالاتر است.

نتایج این طرح می‌تواند در تصفیه‌ی فاضلاب‌های شهری و صنعتی برای دستیابی به آب قابل شرب مفید باشد.

به گفته‌ دکتر مسلم منصور لکورج، عضو هیأت علمی دانشگاه مازندران، تاکنون روش‌های مختلفی برای حذف یون‌های فلزات سنگین از محلول آبی به کار رفته است. جذب سطحی یکی از معمول‌ترین روش‌ها برای حذف این مواد از آب است. از مزایای این روش، مقرون به صرفه بودن و کارایی بالای آن حتی در غلظت‌های پایین یون‌های فلزی است.

در این طرح نانوکامپوزیت‌ سوپر پارامغناطیس زیستی از کیتوسان مغناطیسی عامل‌دار شده با تیاکلیکس آرن تهیه شده و به عنوان یک ابرجاذب مغناطیسی قوی برای حذف آلاینده‌ها به کار رفته است. این سوپرجاذب نانوکامپوزیتی به کمک دستگاه‌های FTIR، SEM، TEM و TGA مشخصه‌یابی شده‌اند.

به طور کلی نتایج حاکی از جذب فوق العاده خوب یون‌های فلزی از آب با استفاده از این نانوکامپوزیت بوده است.

علاوه ‌بر این جداسازی جاذب پس از فرایند جذب با یک میدان مغناطیسی خارجی به راحتی قابل انجام است.

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی