رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • شنبه ۴ آذر ۱۳۹۶
  • السبت ۶ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Saturday 25 November

مصرف انرژی جهان

پیش بینی های شرکت بریتیش پترولیوم نشان می دهد مصرف انرژی دنیای ما در سال ۲۰۳۰ میلادی نسبت به سال جاری، با ۴۵ درصد رشد روبرو خواهد شد. همچنین میزان مصرف انرژی ما در سال ۲۰۵۰ میلادی، دو برابر مقدار کنونی خواهد بود. تامین این مقدار انرژی که برای تولید برق، تصفیه آبت و تجارت مورد نیاز است، به یک تریلیون دلار سرمایه گذاری نیازمند است.

پیش بینی های شرکت بریتیش پترولیوم نشان می دهد مصرف انرژی دنیای ما در سال ۲۰۳۰ میلادی نسبت به سال جاری، با ۴۵ درصد رشد روبرو خواهد شد. همچنین میزان مصرف انرژی ما در سال ۲۰۵۰ میلادی، دو برابر مقدار کنونی خواهد بود. تامین این مقدار انرژی که برای تولید برق، تصفیه آبت و تجارت مورد نیاز است، به یک تریلیون دلار سرمایه گذاری نیازمند است.

به گزارش گروه انرژی ویکی پی جی به نقل از  آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی  ، در سال های نخست قرن بیستم، نیروی دریایی سلطنتی انگلیس بزرگترین و پیشرفته ترین ناوگان نظامی دنیا را در اختیار داشت. در آن سال ها، زغال سنگ سوخت اصلی به شمار می رفت و نفت اندک اندک در حال ورود به بازار بود.‏ به دلیل در دسترس بودن زغال سنگ در کاردیف و ولز، اکثر شناورهای نیروی دریایی انگلیس از این سوخت مصرف می نمودند. به هر ترتیب، در آن سال ها به تدریج مزایای مصرف نفت در کشتی های جنگی در حال آشکار شدن بود.

کشتی های دارای پیشرانه های نفتی سوخت بیشتری حمل می کردند، سریع تر بودند و منطقه گسترده ای را پوشش می دادند. در همین دوره، نیروی دریایی آلمان به سرعت در حال تجهیز شدن و توسعه کمی و کیفی ناوگان خود بود. در آن سال ها، وینستون چرچیل که فرماندهی نیروی دریایی انگلیس را بر عهده داشت، از حامیان نفت بود. او توسعه ناوگان دارای پیشرانه نفتی را با وجود انتقادات مطرح شده در مورد فقدان نفت در سرزمین بریتانیا و لزوم انتقال نفت تولید شده از ایران به ناوگان کشورش، سرعت داد. وی معتقد بود کلید کارایی در تنوع منابع است.

بعدها نبردهای دریایی اتفاق افتاده در دوره جنگ جهانی اول نشان داد نفت سوخت بهتری برای شناورهای جنگی است. هرچند برای متنوع نمودن منابع عرضه، باید تلاش بیشتری انجام می گردید.

هند کشوری با ۱٫۲ میلیارد نفر جمعیت است که این عدد در حال افزایش می باشد. این کشور یکی از بیشترین رشدهای اقتصاد جهانی را داشته و هر سال، تعداد زیادی از هندی ها از زیرخط فقر خارج می شوند. کشور هند، امروز به یکی از هاب های کلیدی خدماتی دنیا تبدیل شده است.

برای رشد این اقتصاد بزرگ، تامین انرژی یک ضرورت است. ما به انرژی زیادی برای ایجاد راه ها، تولید برق، تصفیه آب، تجارت، تولید محصولات غذایی و ساخت کودهای شیمیایی نیازمندیم. انرژی مهمترین جایگاه را در زندگی ما دارا است. انرژی یک کالای لوکس نیست، اما یک ضرورت برای زندگی انسانی ماست. و تصور زندگی بدون انرژی نیز، غیرممکن شده است.

با افزایش تقاضای انرژی، دولت ها به دنبال راه هایی برای متعادل نمودن عرضه و تقاضای انرژی هستند همچنین با فرا رسیدن قرن بیست و یکم میلادی و مشخص شدن ابعاد تخریب محیط زیست، تلاش های زیادی برای استفاده از انرژی های پاک تر و سبزتر آغاز گردیده است. یارانه های اعطایی دولت ها به مصرف سوخت های آلاینده فسیلی، مخالفان زیادی دارد و حذف تدریجی این یارانه ها، در دستور کار اکثر دولت ها قرار گر‌فته است.

و رهبران دنیای امروز، خواهان ایجاد توازن میان امنیت انرژی، اشتغال و رشد اقتصادی همراه با توجه به ابعاد فاجعه تغییر اقلیم هستند. اما همانطور که چرچیل معتقد بود، ایمنی و اطمینان از عرضه انرژی در دنیای ما، تنها با متنوع شدن منابع آن محقق می گردد.

عرضه منابع انرژی پایدار و کافی را باید بنیان پیشرفت های اقتصادی فراتر از انتظارات دنیای ما دانست. زغال سنگ، سوخت نیروگاه ها و کارخانه ها را تامین نمود. به خاطر بیاورید که یک قرن پیش، صاحبان معادن زغال سنگ در ایالات متحده معتقد بودند با این سوخت می توان فولاد ساخت و بدون فولاد، کشورشان سقوط خواهد کرد.

بعدها، نفت سفر را آسان کرد و تجارت جهانی توسعه یافت. کمبود مواد غذایی و قحطی نیز با در هم تنیده شدن بازارها و انتقال سریع مواد غذایی و کالاها، به تدریج کاهش یافت. کمی بعد، استفاده از گاز طبیعی، پختن غذا را به تجربه ای لذت بخش تبدیل کرد. اما در قرن بیست و یکم، موضوعاتی نظیر امنیت انرژی و تغییر اقلیم، از اهمیت بالایی برخوردار شده و با مفاهیم راهبردی، اقتصادی و زیست محیطی پیوند خورده اند.

ما باید برای پیش بینی سال های فرارو به افق های آینده بنگریم. پیش بینی های شرکت بریتیش پترولیوم نشان می دهد مصرف انرژی دنیای ما در سال ۲۰۳۰ میلادی نسبت به سال جاری، با ۴۵ درصد رشد روبرو خواهد شد. همچنین میزان مصرف انرژی ما در سال ۲۰۵۰ میلادی، دو برابر مقدار کنونی خواهد بود.

تامین این مقدار انرژی بیشتر، به یک تریلیون دلار سرمایه گذاری نیازمند است.

بدین ترتیب پرسش اساسی این است که چگونه می توان این تقاضا را به صورتی پایدار تامین نمود؟

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی