رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 24 November

نهادهای دولتی ملزم به تولید برق از طریق انرژی‌های تجدیدپذیر
پیشنهاد محققان دانشگاه صنعتی لاپین رانتا به ایران:

تولید برق از منابع ۱۰۰% تجدیدپذیر تا سال ۲۰۳۰

یک مطالعه جدید پیشنهاد می کند ایران می تواند تا سال ۲۰۳۰ به طور کامل از سیستم برق تجدیدپذیر بهره مند شود.

یک مطالعه جدید پیشنهاد می کند ایران می تواند تا سال ۲۰۳۰ به طور کامل از سیستم برق تجدیدپذیر بهره مند شود.

به گزارش گروه انرژی ویکی پی جی به نقل از  خبر تاسیسات، محققان دانشگاه صنعتی لاپین رانتا (LUT) پیشنهاد کرده اند کشورهای مهم تولیدکننده نفت در خاورمیانه و آفریقای شمالی می توانند از مزیت منابع انرژی تجدیدپذیر خود بهره بگیرند.

طبق این مطالعه، یک سیستم برق کاملاً تجدیدپذیر می تواند ۵۰-۶۰% ارزان تر از سایر گزینه های انرژی بدون انتشار برای منطقه خاورمیانه باشند. برای مثال، این مطالعه هزینه برق هسته ای جدید را حدود ۱۱۰ یورو به ازای هر مگاوات ساعت تخمین می زند. در مقابل، مطالعه هزینه برق انرژی تجدیدپذیر را حدود ۴۰-۶۰ یورو به ازای هر مگاوات ساعت براساس افق مالی و فنی ۲۰۳۰ پیش بینی می کند.

هزینه برق بادی و خورشیدی در صورت اتصال منابع انرژی متفاوت به یک شبکه برتر که اجازه انتقال حجم های بالای برق در فواصل طولانی تر را می دهد به ۳۷ تا ۵۵ یورو کاهش می یابد. برای ایران، هزینه می تواند ۴۰-۴۵ یورو باشد و گزارش پیشنهاد می کند انتقال از سیستم برق براساس سوخت های فسیلی کنونی به سمت سیستم برق کاملاً تجدیدپذیر قادر به پوشش همه نیازهای برق در دهه های آتی خواهد بود.

طبق گزارش LUT، تبدیل سیستم برق به تجدیدپذیرها برای ایران نیازمند ۴۹ گیگاوات فوتولتائیک خورشیدی، ۷۷ گیگاوات برق بادی و ۲۱ گیگاوات برق آبی خواهد بود. بیشتر ظرفیت برق آبی هم اینک موجود است، اما ظرفیت های خورشیدی و بادی به سرمایه گذاری های جدید نیاز دارد. گزارش می افزاید برق بادی می تواند در بسیاری بخش های کشور (و سیستم های خورشیدی در همه مناطق ایران) با هزینه معقول نصب شود. به علاوه هر دو این فناوری ها به سادگی به زیرساختار انرژی موجود که اساساً بر مبنای واحدهای برق گاز طبیعی و برق ابی است اضافه می شود.

محققان همچنین طرح پالایش نفت تجدیدپذیری ارایه می کنند که در آن سوخت های فسیلی با سوخت های سنتزی که از دی اکسید کربن، اب و برق استفاده می کنند جایگزین می شود.

اگر فناوری برق به سوخت استفاده شود، یک سیستم ۱۰۰ درصد تجدیدپذیر می تواند از سوخت های کربنی و مواد شیمیایی برای هوانوردی، مواد و پزشکی استفاده کند.

اینها سخت ترین بخش ها برای کربن زدایی هستند چون باتری ها هم برای تامین برق هواپیماها بسیار سنگین هستند و کربن در پلاستیک و مواد شیمیایی مختلف مثل حلال ها و پزشکی لازم است.

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی