رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 24 November

بهای نفت

روسيه و ايران پيرامون قراردادهاي نفت و گاز به ارزش ١٠ ميليارد دلاري مذاکره مي کنند. به گزارش سرويس اقتصادي خبرگزاري آريا، آلکسي توپالوف، در گزارشي در گازتارو (روسيه) با عنوان “دست درازي روسيه به ذخاير زير زميني ايران” نوشت: الکساندر نوواک، وزير انرژي روسيه، براساس نتايج ديدار ايگور شووالوف، معاون نخست وزير روسيه، با […]

روسيه و ايران پيرامون قراردادهاي نفت و گاز به ارزش ١٠ ميليارد دلاري مذاکره مي کنند.

به گزارش سرويس اقتصادي خبرگزاري آريا، آلکسي توپالوف، در گزارشي در گازتارو (روسيه) با عنوان “دست درازي روسيه به ذخاير زير زميني ايران” نوشت:
الکساندر نوواک، وزير انرژي روسيه، براساس نتايج ديدار ايگور شووالوف، معاون نخست وزير روسيه، با محمود واعظي، وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات ايران و رئيس کميسيون بين دولتي روسيه و ايران، اعلام کرد که روسيه و ايران پيرامون پروژه هاي جديدي مذاکره مي کنند.
به گفته نوواک، مشارکت شرکت هاي روسيه در بهره برداري از ١١ معدن مواد هيدرو کربني ايران بحث و بررسي شده است. شرکت هاي «گاز پروم»، «روس نفت»، «گاز پروم نفت» و «تات نفت» در اين خصوص مذاکره مي کنند. وزير انرژي روسيه اعلام کرد که «دو طرح قرارداد در سطح عالي آماده شده اند – اين طرح ها از سوي شرکت هاي «زاروبژ نفت» و «روس گئولوگيا» تدوين شده اند»، اما جزئيات آن را مطرح نکرد.
نمايندگان اين دو شرکت به جزئيات مربوط دسترسي ندارند، اما شرکت «زاروبژ نفت» در سال ٢٠١٥ ميلادي، يادداشت تفاهم پيرامون بهره برداري از معدن شنگوله ايران را امضا کرد که به موازات سه معدن در بلوک اناران، ذخايرشان تا ٢ ميليارد بشکه نفت ارزيابي مي شود. گفتني است که در سال گذشته، شرکت «گاز پروم نفت» نيز يادداشت تفاهم پيرامون معدن شنگوله را امضا کرد. پيشتر، شرکت «روس گئولوگيا» از نياتش براي تاسيس شرکت مشترک سرويس دهي براي فعاليت در ايران خبر داده بود.
در شرکت «روس نفت» به نشريه «گازتا رو» خبر دادند که ايران – منطقه اي با قوه نفتي و گازي عظيمي است که تمامي شرکت هاي جهاني بزرگ در اين عرصه چشم به آن دوخته اند. شرکت «روس نفت» تمامي ابعاد فعاليت هاي احتمالي در ايران را ارزيابي مي کند: عوامل تجاري، شرايط سياسي و غيره.
سرگي کوپريانوف، نماينده رسمي شرکت «گاز پروم»، اعلام کرده که برخي از پروژه ها در دست بررسي هستند، اما در حال حاضر، آنها در مرحله اي نيستند که بتوان درباره شرايطشان توضيحاتي داد. روز دوشنبه، محمود واعظي گفت که پيرامون معامله پاياپاي گاز ايران مذاکرات در جريان است.
رستم تانکايف، مدير عامل شرکت «اينفوتک ترمينال»، اشاره مي کند که ايران – کشوري است که از لحاظ تاريخي، به روسيه وفادار است و براي برقراري اتحاد آمادگي دارد. اين کارشناس خاطر نشان مي کند: «اما، در اين ميان، ما با ايراني ها در بازار انرژي چه نفت و چه گاز، از رقيبان مستقيمي بشمار مي رويم».
به گفته تانکايف، در چنين شرايطي که يا احتمال رويارويي وجود دارد و يا همکاري، روسيه به صورت منطقي، گزينه همکاري را انتخاب مي کند که سازنده تر و کم خطرتر است. اما، در اينجا نيز شرايط داراي دو بعد است.
همکاري با ايران در زمينه نفتي، از چشم اندازهاي بسيار اندکي برخوردار است. از يک سو، در حال حاضر، ايران قصد دارد عرصه نفتي خود را به حساب بهره برداري از معادن جديد در مرز با عراق توسعه دهد (از جمله، معدن شنگوله).
تانکايف مي گويد: «اما، در حال حاضر، اوضاع در منطقه به شدت نامشخص است و در مورد چگونگي اوضاع کسي کمترين برداشت مطمئني ندارد. سيستم روابط هنوز مشخص نشده است».
اين مساله نه فقط در مورد روابط کشورهاي همسايه، بلکه با امريکا نيز صدق مي کند. براي نمونه، در هفته گذشته، طي رويدادي که در تنگه هرمز رخ داد، کشتي هاي ايراني کشتي نظامي امريکايي را متوقف کردند. دونالد ترامپ در پاسخ، اعلام کرد که واشنگتن «مفسده جويي هاي ناوگان ايران را تحمل نخواهد کرد».

پروژه هاي نفتي در ايران با خطر ديگري نيز مواجه اند؛ رشد تقاضاي داخلي

در حال حاضر، ايران فعالانه، صادرات نفت خود را با رسيدن به سطح ٤ ميليون بشکه در شبانه روز، معادل زمان قبل از اعمال تحريم ها، افزايش مي دهد.
تانکايف هشدار مي دهد: «اما، اين روند طولاني مدت نخواهد بود. بدون معادن جديد، ذخاير نفتي ايران چندان زياد نيست و اين در حالي است که تقاضاي داخلي به تدريج رو به رشد است و فقط توليد خودرو در جمهوري اسلامي ايران، سالانه در حدود ١ ميليون دستگاه رسيده است».
فروش نفت در بازار داخلي تحت کنترل دولت براي شرکت هاي خارجي سودمند نخواهد بود. بدين ترتيب، براساس ارزيابي هاي اين کارشناس، فقط طي دو تا سه سال آينده، درآمد زايي در پروژه هاي نفتي ايران ممکن خواهد بود.
گفتني است که بلاروس نيز قصد داشت نفت ايران را استخراج و خريداري کند. الکساندر لوکاشنکو، رئيس جمهور بلاروس، بعد از آن که روسيه ارسال نفت خود به بلاروس را محدود کرد، در اين خصوص سخن گفت. البته، فعلا، جزئيات اين طرح مشخص نشده است.
بعد ديگر همکاري نيز مطرح است. موضوع از اين قرار است که ايران در ائتلاف رهبران اوپک نقش مهمي را ايفا مي کند که عراق و عربستان سعودي نيز جزء آن هستند. در ماه آوريل سال گذشته، به خاطر ايران، امضاي گزينه نخست توافق پيرامون فريز استخراج نفتي ممکن نشد. به گفته رستم تانکايف، همکاري بسيار محکم با جمهوري اسلامي ايران، روسيه را از امکان مشارکت دستکم غير مستقيم در سياست نفتي منطقه برخوردار خواهد کرد.
اما، اوضاع گاز در ايران کاملا متفاوت است. به گزارش «بي پي» بريتانيا، ايران بزرگ ترين ذخاير گازي در جهان را در اختيار دارد – ٣٣ تريليون متر مکعب و يا ١٨ – ١٧ درصد از کل ذخاير گازي جهان. در اين ميان، شرکت «گاز پروم» روسيه ذخاير داخلي کشور را تا ٣٦ تريليون متر مکعب ارزيابي مي کند.
رستم تانکايف مي گويد: «انحصار گرايي صادراتي شرکت «گاز پروم» آزادي ديگر توليد کنندگان روسي را محدود مي کند که آنها نيز مي خواهند در بازار گازي رو به توسعه مشارکت داشته باشند. از اين رو، آنها ناگزيرند در خازج از کشور وارد پروژه ها شوند».
و اينجا، از شرکت هاي «روس نفت» و «نواوتک»، بزرگ ترين توليد کنندگان گاز در روسيه بعد از شرکت «گاز پروم»، سخن در ميان است. گفتني است که شرکت «روس نفت» در زمينه گازي با برزيل و مصر همکاري مي کند و همچنين با شرکت چيني Beijing Gas Group پيرامون ارسال گاز به توافق رسيده است.

شرکت «گاز پروم» بيشتر علاقه مند کنترل رقيب خود است تا خود گاز ايران

ايران از زمان اجراي پروژه خط لوله ناباکو به منظور ارسال گاز به کشورهاي اتحاديه اروپا که قرار بود با سوخت ايران پر شود، رقيب اين هولدينگ گازي روسيه بشمار مي رود.
گفتني است که اين پروژه به خاطر بلاتکليفي هاي مربوط به تامين منبع سوختي، اجرا نشد. اين بلاتکليفي به نوبه خود، با رابطه منفي اروپا با محمود احمدي نژاد، رئيس جمهور سابق ايران، نيز مرتبط بوده است.
در تابستان سال گذشته، عزيز الله رمضاني، مدير امور بين الملل در شرکت ملي گاز ايران، گفت که تا سال ٢٠٢١ ميلادي، ايران قصد دارد تا ٣٠ ميليارد متر مکعب گاز خود را به اروپا و ٥٠ ميليارد متر مکعب گاز خود را نيز به کشورهاي همسايه ارسال کند.
هنوز، زير ساخت هاي خط لوله لازم براي ارسال گاز به اروپا وجود ندارد، اما جمهوري اسلامي ايران توجه خود را روي ارسال دريايي گاز مايع متمرکز کرده است. براي اين منظور، قرار است ٦٠ ميليون تن گاز مايع مورد استفاده قرار گيرد.
در اواخر ماه اوت سال گذشته، اين خبر منتشر شد که شرکت «گاز پروم» از دولت ايران مشارکت در طرح هاي گاز مايع طبيعي را درخواست کرده است.
پيش از آن، الکساندر نوواک اعلام کرده بود که اين شرکت خواهان اجراي طرح اصلي در توسعه عرصه گازي ايران و احداث کارخانه هاي گاز طبيعي مشترک و همچنين، بازاريابي هر نوع گاز و نه فقط گاز مايع است.

در حقيقت، در اين زمينه، احتمال دارد مشکلاتي مطرح شود.

رستم تانکايف مي گويد: «در حدود ٩٠ درصد از عرصه گاز مايع طبيعي ايران تحت کنترل چين قرار دارد و چيني ها نمي خواهند آن را به اروپا ارسال کنند. اما، در هر صورت، ايران – يکي از رقباي اصلي شرکت «گاز پروم» است و اين شرکت مي خواهد نبض کار را در دست گيرد و در کنترل بر جريان ارسال هاي گازي از ايران مشارکت داشته باشد». به گفته اين کارشناس، شرکت «گاز پروم» منابع گازي کافي نيز در اختيار دارد.

 

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی