رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۶
  • السبت ۲۸ صفر ۱۴۳۹
  • 2017 Saturday 18 November

انقلابی در ساخت و ساز برای حفظ انرژی

از آنجایی که بخش ساختمان در کشور با مصرف بیش از ۴۰ درصد کل انرژی و هزینه ای معادل ۳۰ درصد از درآمد فروش نفت، بیشترین میزان مصرف انرژی را به خود اختصاص داده است، لذا بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان تأثیرات مثبتی بر اقتصاد خانواده و اقتصاد ملی خواهد داشت.

از آنجایی که بخش ساختمان در کشور  با مصرف بیش از ۴۰ درصد کل انرژی و هزینه ای معادل ۳۰ درصد از درآمد فروش نفت، بیشترین میزان مصرف انرژی را به خود اختصاص داده است، لذا بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان تأثیرات مثبتی بر اقتصاد خانواده و اقتصاد ملی خواهد داشت.

به گزارش گروه صنعت تاسیسات ویکی پی جی  به نقل از اخبار تاسیسات، مصرف بالای انرژی در ساختمان های مسکونی یکی از عمده ترین مشکلات کشورهای در حال توسعه است که دارای اثرات اقتصادی و زیست محیطی است .

مصرف انرژی در ایران بدلیل شرایط اجتماعی و فرهنگی در حد بالایی است و مطابق آمار سالانه حدود ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ واحد مسکونی جدید در سطح کشور ساخته می شود.

بیشترین تلفات انرژی در واحدهای مسکونی و آپارتمانی مربوط به دیوارهای خارجی است که می توان با انجام راهکارهایی از اتلاف انرژی جلوگیری کرد.

امروزه ساختمان های ساخته شده در کشورهای پیشرفته از لحاظ مصرف انرژی درجه بندی می شوند مثلاً در استرالیا منازل را به منظور استفاده بهینه از انرژی توسط برنامه کامپیوتری ارزیابی می کنند و اصطلاحاً به آنها ستاره اعطا می شود. یعنی به هر میزانی که یک ساختمان از لحاظ مصرف انرژی بهینه باشد به همان میزان به آن ساختمان ستاره داده می شود.

در کشور ما نیز می توان با انتخاب ساختمان بهینه در راستای بهره وری انرژی قدم برداشت.اتاق های نشیمن و اتاق هایی که از آنها بیشتر استفاده می شود در طرف جنوب ساختمان قرار گرفته باشد به این ترتیب از نور طبیعی خورشید استفاده کرده و در زمستان نیز بیشترین بهره را از گرمای خورشید ببرید.

مبحث بهره‌وری انرژی از دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی با بحث در مصرف بی‌رویه منابع از جمله نفت، گاز، ذغال‌سنگ و سایر سوخت‌ها مطرح شد که اگر این مصرف بی‌رویه با همان سرعت ادامه داشته باشد منابع انرژی در کمتر از ۱۵۰ سال آینده به پایان می‌رسد و با به اتمام رسیدن این انرژی‌ها آینده صنعت با خطر جدی روبه‌رو می‌شد.

در پی این مصرف‌های بی‌رویه، جنبش‌هایی برای کاهش مصرف این انرژی پدید آمد که مصرف‌کنندگان در سطوح کلان، مصرف انرژی خود را به حداقل برسانند. البته لازم به ذکر است که علاوه‌بر بخش‌های صنعتی در بخش‌های خانگی و مسکونی نیز هدررفت و پرت انرژی زیادی مشاهده شد که این امر طراحان و معماران را به این وا‌داشت که در زمینه‌های کاهش هدررفت انرژی در ساختمان‌های مسکونی، اداری و سایر ساختمان‌ها نوآوری‌های جدیدی به بازار ارائه دهند.

مبحث هدررفت انرژی در دو دهه گذشته در کشور ایران مطرح شده است که در دهه اخیر این مسأله به‌صورت جدی در سازمان‌های مختلف، از جمله سازمان‌های نظام مهندسی و شهرداری‌ها به شکلی جدی پیگیری می‌شود.

در ایران بیشترین هدررفت انرژی که با روش‌های ساده‌تری قابل پیشگیری نیز هست، بخش مسکونی است، اما بخش صنعت رتبه نخست پرت انرژی را در کشور دارد که کاهش هدررفت در این بخش به تخصص خاص در این زمینه نیاز دارد.

پیشگیری از هدر‌رفت در بخش‌های مسکونی آسان‌تر از سایر بخش‌هاست که این مهم با استفاده از پنجره‌های چند‌جداره و کارگزاری عایق‌های حرارتی در کف، سقف و دیوارهای ساختمان‌ها و ایجاد ساز و کارهایی در تأسیسات ساختمان‌ها که با کارگزاری لوله‌های خاص در این تأسیسات پرت انرژی را در ساختمان‌های مسکونی به حداقل می‌رساند.

بهتر است اتاق های پذیرایی، ناهارخوری، خواب و نشیمن در طرف جنوب و بقیه جاها مانند آشپزخانه، سرویس بهداشتی. حمام، انباری و مانند آن در طرف شمال قرار گرفته باشد.

به منظور کاهش تلفات حرارتی، دودکش های موجود در ساختمان بسته شده باشند و به جای بخاری از سیستم حرارت مرکزی استفاده شده باشد.

مسیر مستقیمی برای حرکت هوای بیرون در ساختمان پیش بینی شده باشد که در تابستان به خنک کردن ساختمان کمک کند.

اتاق هایی که کاربرد همانند دارند در کنار هم قرار گرفته باشد. بویژه اتاق هایی که کاربرد خاص دارند را از بقیه اتاق ها جدا شده باشد. این کار به شما کمک می کند تا فقط اتاق هایی را گرم کنید که در آنها زندگی می کنید .

بخش هایی از ساختمان که نیاز به آب دارند نزدیک هم قرار گرفته باشد. این قسمت ها عبارتند از آشپزخانه، دستشویی و حمام . با اینکار طول لوله های آب کم می شود و در نتیجه حرارت کمتری از لوله های آب گرم به هدر می رود.

سقف تا ارتفاع ۷/۲ متر پایین باشد. اگر این کار انجام نشده است می توانید تمام و یا فقط سقف بعضی قسمت ها را پایین بیاورید. برای این کار می توانید از سقف های کاذب استفاده کنید. بالا بودن سقف باعث افزایش تلفات حرارتی می شود.

بیشتر حرارت تولید شده توسط بخاری یا شوفاژ در سقف جمع می شود و قسمت پایین اتاق که ما در آن قرار داریم گرم نمی شود. در این حالت هم مصرف انرژی بالا می رود و هم آسایش ساکنین تأمین نمی شود.

در صورت عدم امکان کاهش ارتفاع سقف به ۷/۲ متر ، نصب یک پنکه سقفی کمک بسیار زیادی به گرم کردن خانه می کند. روشن کردن پنکه در زمستان با دور کم نه تنها خانه را سرد نمی کند، بلکه با راندن هوای گرم جمع شده زیر سقف به پایین، دمای اتاق را یکنواخت می کند و از تلفات حرارت می کاهد.

در ساختمان چند طبقه نباید راه پله ها را در فضاهایی که نیاز به گرمایش دارند قرار داد زیرا در این صورت هوای گرم از مسیر راه پله بالا رفته و به هدر می رود. قسمت های راه پله باید به وسیله یک در از محیط زندگی جدا شود.

ساختمان از مصالح سنگین که، ظرفیت حرارتی بالا دارند، مانند بتن و آجر که باعث افزایش پایداری حرارتی خانه می شود یعنی با تغییر دمای هوای بیرون، هوای داخل زیاد سرد یا گرم نشود، ساخته شده باشد.

تا جایی که امکان دارد پنجره ها در سمت جنوب ساختمان نصب و از قرار دادن هر گونه مانع بر سر راه ورود نور و گرمای خورشید خودداری شده باشد. بهتر است اندازه پنجره ها نیز تا حد امکان کم باشد.

پنجره های سمت شمال ساختمان باید تا حد امکان، کوچک باشد. زیرا خورشید از سمت شمال تابشی ندارد و نصب این پنجره ها تنها باعث هدر رفتن حرارت بیشتر می شود.

برای خنک کردن ساختمان در فصل تابستان بهتر است، که در مواقع لازم هوا آزادانه در کل ساختمان حرکت کند. به این ترتیب در روزهایی که هوای بیرون خنک تر از هوای داخل ساختمان است، می توان بدون نیاز به کولر یا دیگر دستگاههای خنک کننده، ساختمان را خنک کرد. پس بهتر است که دارای پنجره هایی با امکان باز شدن مقدار زیاد باشد.

برای جلوگیری از تلفات حرارتی پنجره ها، نصب پنجره دوجداره در جاهایی که استفاده از پرده ممکن نیست یا جاهایی که پنجره بزرگ وجود دارد، تعبیه شده باشد.

بر روی پنجره های جنوبی سایبان، حصیر یا پوشش های کدر قرار داشته باشد تا جلوی ورود گرمای خورشید را بگیرد و پنجره های شرقی از بیرون با حصیر، پرده و یا پوشش های کدر کنترل شده باشد.

بیشترین استفاده از نور طبیعی را از پنجره های جنوبی برده باشد.

دیوار اتاق ها و دیگر قسمت های داخل ساختمان با رنگ های روشن رنگ آمیزی شده باشد.

در اتاق نشیمن و اتاقهایی که از آنها بیشتر استفاده می شود، دارای لامپ های مهتابی یا کم مصرف باشد .

ساختمان دارای لامپ های متعدد در داخل سقف نباشد زیرا مصرف برق بالا می رود و تعویض آنها پرهزینه است.

برای هر لامپ از کلید جداگانه استفاده شده باشد.

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی