رفتن به بالا

پایگاه خبری تحلیلی صنعت و تاسیسات


  • دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶
  • الإثنين ۲۲ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Monday 11 December

تکمیل زنجیره فولاد، همگام با خصوصی سازی

صنعت فولاد به عنوان صنعتی راهبردی و مادر در جهان شناخته شده است که می تواند نقشی زیربنایی در ارتقای رفاه اقتصادی هر کشور داشته باشد و سهم بالایی را در اشتغال به خود اختصاص دهد. برآورد می شود در زنجیره ارزش افزوده افزون بر ۵۰ میلیون نفر شغل در سطح جهان ایجاد می شود. […]

صنعت فولاد به عنوان صنعتی راهبردی و مادر در جهان شناخته شده است که می تواند نقشی زیربنایی در ارتقای رفاه اقتصادی هر کشور داشته باشد و سهم بالایی را در اشتغال به خود اختصاص دهد. برآورد می شود در زنجیره ارزش افزوده افزون بر ۵۰ میلیون نفر شغل در سطح جهان ایجاد می شود.

در این مطلب می خوانیم: در ایران نیز به گفته مسئولان این امر، این صنعت به واسطه زنجیره تولید و خدماتی که ارائه می دهد، این ظرفیت را داراست که بتواند اشتغالزایی را تا ۷ برابر افزایش دهد. بنابراین این صنعت با توجه به ویژگی هایی که دارد، یکی از حلقه های توسعه صنعتی کشورها قلمداد شده و باید بیش از پیش برای توسعه آن برنامه ریزی منسجمی داشت.
براساس آمار، ایران با تولید حدود ۲۰میلیون تن فولاد، به طور تقریبی یک درصد تولید فولاد جهان را در اختیار دارد و جزو ۱۵ کشور نخست در تولید این صنعت مادر و استراتژیک به شمار می رود. با توجه به ظرفیت های معدنی و مجتمع های فولادی که در کشور وجود دارد، در افق چشم انداز سال ۱۴۰۴ تولید ۵۵ میلیون تن برای تولید آن ترسیم شده است که البته رسیدن و دستیابی به چنین ظرفیتی جز از طریق برقراری توازن در زنجیره فولاد امکان پذیر نخواهد بود.
دستیابی به چنین حجم تولیدی نیازمند تکمیل زنجیره ای است که در نهایت سبب افزایش بهره وری خواهد شد. علاوه بر این، از استخراج معادن تا تولید محصولات فولادی در مقیاس بهینه، باید با ارتقای سطح کیفیت و استاندارد محصولات فولادی در سطحی بین المللی و دستیابی به فناوری های جدید و استفاده از توان داخلی همراه با دستیابی به شاخص های استاندارد زیست محیطی، امکان جذب هر چه بیشتر سرمایه های داخلی و به ویژه سرمایه گذاری مستقیم خارجی فراهم شود که دستیابی به این اهداف جز از طریق برقراری توازن در زنجیره تولید و رعایت مقیاس اقتصاد تولید امکان پذیر نخواهد بود. البته در افق چشم انداز پیش بینی شده است که از ۵۵ میلیون تن حدود ۲۰ میلیون تن بر مبنای صادرات برنامه ریزی شود.
ازاین رو با توجه به این شرایط یکی از مهم ترین اقدام هایی که در بلندمدت برای صنعت فولاد مهم تلقی می شود و می تواند به همراه خود بیشترین ارزش افزوده را برای این صنعت به همراه بیاورد، تکمیل زنجیره فولاد است. مراحل مختلف تکمیل زنجیره فولاد پس از سنگ آهن که از معدن استخراج می شود، شامل تبدیل سنگ آهن به کنسانتره، گندله، آهن اسفنجی، شمش و محصولات فولادی است. بنابراین باید در تاسیس و ایجاد یک واحد فولادی تمام این زنجیره را در نظر گرفت تا با بهره گیری کامل از این زنجیره به بیشترین میزان ارزش دهی رسید.
البته نکته قابل توجه در تکمیل این زنجیره، توجه به خصوصی شدن این صنعت راهبردی در کشوراست. از آنجا که صنعت فولاد در ایران در یک بستر دولتی شکل گرفته و ساز و کارهای دولتی بر آن حاکم است، چندان نمی توان انتظار بهره وری بدون توجه به خصوصی شدن آن را داشت. به گفته کارشناسان این حوزه، ساختار دولتی یا نیمه دولتی نقطه ضعف صنعت فولاد ایران به شمار می رود.
چراکه دولتی بودن صنعت فولاد، علاوه بر کارآمدی نامناسب حلقه های مختلف زنجیره فولاد، بهره وری پایین در این صنعت را نیز سبب شده است. بنابراین برای افزایش بهره وری در صنعت فولاد باید به فکر تکمیل زنجیره فولاد در راستای خصوصی سازی آن بود و در تکمیل زنجیره فولاد باید از توان بخش خصوصی و تشکل های صنعتی نهایت بهره را برد.
از این منظر اگر صنعت فولاد را در کشور مورد بررسی قرار دهیم می توان این گونه نتیجه گیری کرد که تکمیل زنجیره فولاد و اعمال مدیریت واحد بخش خصوصی بر این مجموعه ها، از صنایع معدنی تا تولید فولادسازی در چارچوب سیاستگذاری باز و رقابتی می تواند هم به ارتقای بهره وری و افزایش سود شرکت ها بینجامد و هم از نظر ساختاری و کوتاه کردن زنجیره تولید و کاهش هزینه مبادله صنعت فولاد را از شرایط فعلی به سوی فضای روشن تر و تحقق اهداف در نظر گرفته شده برای این صنعت رهنمون کند. ترسیم افق چشم انداز در صنعت فولاد در گرو تکمیل زنجیره این صنعت در بستر خصوصی سازی ممکن خواهد بود.

اخبار مرتبط

نظرات

مصاحبه های اختصاصی ویکی پی جی